سه شنبه, 04 اردیبهشت 1403
سه شنبه, 04 اردیبهشت 1403
محمد صالح زاده

شانس و اقبال در رنج های گیلان

۱۴۰۰/۰۵/۲۳ ۱۲:۱۲ چاپ

حکایت گیلان | محمد صالح زاده _ گیلان از ما رنج میکشد ، یا ما از گیلان رنج میبریم! در این میان شاید رنج هایمان به هم سرایت کرده است ، همانند این اپیدمی جهانی که از بخت بد در این زمان بر ما چیره گشته است.

 ای کاش این اپیدمی را فهمی و شعوری در کار بود ، که لااقل میشد ، زمانش را به تعویق بیندازیم ، که ای کاش میدانست این زمان مناسبی نیست برای چیره شدن بر ما ! که ای کاش میدانست زخم های قبلی هنوز جایشان ترمیم نشده است‌. به هر حال آمد ؛ حالا دیگر جا خشک کرده است ، در این میان زخم های قبلی که هنوز جایشان ترمیم نشده بود ، فیلشان یاد هندوستان کرده ، که آنها نیز گویا قصد نموده اند ، در این میان رخ بنمایند.
چند روز پیش بود ؛ که لیست کابینه ی دولت تازه نفس توسط ریاست دولت برای مجلس شورای اسلامی ارسال شد ، اما گیلان سهمیه ای نداشت ! درست میفرمایید ؛ در دو دولت قبلی که گیلان سهمیه داشت ، چه شد ؟ چه اتفاق میمون و مبارکی از سهمیه ای که در دولت آن هم در پست مدیریتی عالی رتبه ی کشوری داشتیم ، افتاد! چرا راه را دور میکنیم ؛ سهمیه هایمان از المپیک چه شدند؟
به گفتگوها و مطالب ادوار مطبوعات گیلان هم  نگاهی میندازم ؛ در بیشتر دولتهایی که بر مسند نشسته اند ، چه سهمیه داشتیم چه نداشتیم ، برای گیلان آنطور باید و شاید اتفاق خوشایندی نیفتاد.
در واقع همیشه از ته مانده چیزی بر پیکره خوش تراش گیلان نائل شد ، تفاوتی نداشت که کدام گروه ها بر سر کار آمده و می آیند ، همیشه گیلان فراموش شده بود ، هیچ گاه آن جایگاه در خور که برازنده گیلان است ، برای این استان غنی از سرمایه های طبیعی و منابع انسانی فراهم نشد.
گیلان همیشه هَشتَش گِرُو نُهَش بود ، در دو دولت قبلی از بس شنیدیم؛ فرزند برومند گیلان در کابینه دولت ! آنقدر از امتیازات حضور این فرزند به نفع گیلان ندیدیم.
شاید از انباشت این مقدار وسیع سرمایه های طبیعی بر ما نفرینی از سوی سرزمین های دیگر نائل شده است ، آن سرزمین هایی که در دل کویر خیال بارش باران در سر میپرورانند ، به حال و روز پر بارش ما غبطه میخورند. یا اینکه ما با این همه وفور نعمت ، دلمان برای شبهای کویری شان تنگ میشود! که اگر ما آسمانمان بی ستاره ست ، در آنجا ستاره ها به آدمی نزدیک.
گرچه سهمیه ای در دولت جدید نداریم ، اما آرزو داریم؛ نماینده تام الاختیار دولت در گیلان (استاندار) بومی باشد ، یا حدالامکان همانند دو استانداران پیشین نباشند.
از این حیث بر تجربه ای که از استاندار وقت بر ما ثابت شده ، استاندار غیربومی بر راه های ارتباطی و علل خصوص ورودی استان آنطور باید و شاید اطلاع ندارد ، که خط مرزی داخل و خارج استان از کجا آغاز و به کجا ختم می شود.
شاید به این دلیل که نماینده اول دولت پیشین مستقیم با پروازی از جنوب به شمال آمده است ، از راه زمینی استان آنچنان مطلع نیست ، که از آغاز این اپیدمی منحوس تا به الان که نزدیک به دو سال میشود ، هیچ گاه در پیک هایی که آقای وزیر بهداشت و همکارانش هشدار می دادند ، راه های ورودی زمینی گیلان از هر سو را ورود ممنوع نکشید!
ما در پیک پنجم این اپیدمی به سر میبریم ، وضعیت استان و مراکز درمانی وخیم است ، تعداد مبتلایان و مرگ و میر هم رو به افزایش ، اما با این حال و در میان پیک شدید ویروس کرونا ، هموطنان عزیز سایر نقاط به شمال آمده ،  در سواحل کاسپین یا جنگلها و کوه ها مشغول تفریح هستند.
به این دلیل کاملا موجه آرزومندیم؛ در دولت تازه نفس گرچه در کابینه سهمیه ای نداشتیم ، البته بنا به سهمیه مان در دولت پیشین پر بیراه هم نبوده است.
البته اگر به اقبال هم دری بگشاییم ؛ همانطور که در دولت قبلی سهمیه کابینه داشتیم و استاندار غیربومی ! شاید اینبار که در کابینه دولت سهمیه نداریم ، استاندارمان بومی باشد. نماینده تام الاختیار دولت اگر بومی هم نبود ، لااقل بر جغرافیا ، راه های ورودی زمینی ، راه های ارتباطی ، حد و مرز و حریم استان واقف باشد. تا مصائب دو استاندار دولت پیشین مجدد بر این ولایت وارد نشود. 

همرسانی کنید:

نظر شما:

security code

طراحی و پیاده سازی توسط: بیدسان