به گزارش حکایت گیلان | حالا که در وزارت‌کشور بسته شد و نامزدهای مهم انتخابات چهره نمودند، ما کوشیدیم از میان مهم‌ترین نامزدهای انتخابات ریاست‌جمهوری، گرایش‌های سیاسی و اقتصادی‌ عمده‌ی حاضر در صحنه سیاسی کشور عمده و بررسی کنیم.

ما نامزدهای انتخابات ریاست‌جمهوری را به دو دسته کلی تقسیم کرده‌ایم ۱.راست‌ها و ۲. چپ میانه؛ و بنای دسته‌بندی ما هم گرایش نامزدها به اقتصاد بازار آزاد یا اقتصاد متمایل به دولت رفاه و خدمت‌رسانی رفاهی دولت به شهروندان است.

 راست‌گرایان که متمایل‌اند به اقتصاد بازار آزاد، بر چندین طیف‌اند؛ راست‌های تکنوکرات؛ راست‌های میانه و راست‌های افراطی.

 *بدین‌اعتبار دو نامزد اصلی چپ‌گرای میانه و متمایل به خدمات رفاهی یکی مصطفا تاجزاده است که رسما در بیانیه‌ انتخاباتی‌اش گفت با کالایی‌شدن بخش‌های درمانی و آموزش و تحصیلات در ایران مخالف است و نفر دوم هم مسعود پزشکیان است. او ازجمله با طرح تحول سلامت که یک طرح دست‌راستی در دولت اول روحانی بود، به‌شدت مخالف بود و نیز از پرداخت یارانه‌ بیش‌تر به دهک‌های پایینی جامعه، علنا دفاع کرده.

*اسحاق جهانگیری، محمد شریعتمداری، عبدالناصر همتی و عباس آخوندی؛ مهم‌ترین راست‌های تکنوکرات حاضر در انتخابات هستند.

آن‌ها به‌اعتبار گرایش به ‌بازار آزاد راست‌گرای‌اند اما در میان دسته‌بندی کلاسیک سیاست در ایران، از اصلاح‌طلبان‌اند؛ آن‌ها در موافقت با مذاکره با غرب و گرایش به‌ نیروهای مدنی جامعه به‌جای گرایش به نیروهای نظامی و امنیتی، با چپ‌های میانه اشتراک دارند.

*اما راست‌ میانه‌رویی مثل علی لاریجانی و حسین دهقان هم در موافقت نسبی‌شان با مذاکره با غرب با اصلاح‌طلبان(راست‌های تکنوکرات و چپ میانه) اشتراک دارد اما آن‌ها هم مثل راست میانه دیگری چون محسن رضایی ‌به‌جای نزدیکی و گرایش به نیروهای مدنی جامعه، به طیف‌های نظامی اتکا دارند- پس‌ لاریجانی، دهقان و رضایی با شدت و ضعف‌هایی راست میانه می‌دانیم.

*محمود احمدی‌نژاد که قبلا با اتکا به نیروهای نظامی و جدال با نیروهای مدنی، به دسته‌بندی راست‌افراطی نزدیک‌ بود در سال‌های اخیر، و چرخش آشکار به اقتصاد بازار آزاد و نیز عادی‌سازی روابط خارجی ایران، بیش‌از پیش به راست‌ میانه نزدیک شده و حتی به بوروکرات‌های راست شباهت پیدا کرده.

 *اما در منتهی الیه جناح راست، چهره‌هایی چون ابراهیم رئیسی، سعید محمد، سعید جلیلی، رستم قاسمی و علی‌رضا زاکانی، راست‌های افراطی‌اند که همگی علنا از مخالفت با مذاکره و تعامل با غرب حرف‌ زده‌اند و از این جهت با بقیه راست‌ها تفاوت دارند اما در ابتنا و اتکا بر نیروها و گرایش‌های نظامی و امنیتی با راست‌های میانه اشتراکات دارند.

/کمال عالی نسب/

منبع: روزآروز