اختصاصی حکایت گیلان | سرویس سیاسی | اسحاق راستی: هنوز مدت زیادی از آخرین انتخابات ریاست جمهوری در ایران نگذشته است. چگونگی آرایش کاندیداها؛ مواضع شما در آن رقابت؛ تردید و سرانجام حضور و تبلیغ عده ای از سیاسیون و اصلاح طلبان برای شما و در نتیجه حضور ۴۰ درصدی مردم و قهر ۶۰ درصدی معنادار اکثریت مردم.

به هرجهت در یک بیم امید شما برگزیده شدید. در مورد برنامه‌هایتان با اینکه اشاره می نمودید که برنامه‌هایم همان برنامه های مصوب شده از سوی  مقام رهبری است؛ اما در مناظره هایتان تقریبا در سه سطح به مردم امیدهایی می دادید.

در حوزه سیاست خارجی؛ تاکید شما به این مسئله که سعی خواهید نمود که ارتباط خوبی با کشورهای دیگر داشته باشیم و از وقوع جنگ در ایران جلوگیری خواهید نمود و حتی رقیب اصلی شما را در مناظره‌ها به درستی نقد می‌کردید که  درصورت انتخاب او کشور را به سوی جنگ سوق خواهد داد. ضمن این که تحریم را بلای جان مردم می دانستید.

در حوزه داخلی؛ به مردم تغییر رویکرد در آزادی‌های عمومی نظیر رفع فیلترینگ؛ رفع انسداد آزادی‌های سیاسی و برخورد عزت‌مندانه با مردم را وعده و نوید می‌دادید. 

در مسائل اقتصادی کشور و رفع معضلات آن با اینکه برنامه خاصی طرح ننمودید؛ اما با این سخنان که با رفع تحریم‌ها به برطرف نمودن مسائل اقتصادی کشور خواهید پرداخت  و اینکه نخواهید گذاشت مردم فشارهای اقتصادی بیشتری راتحمل کنند؛ به مردم وعده تغییر دادید.

بنابراین اگر سیاست خارجی؛ آزادی های سیاسی و اجتماعی و همچنین مسائل اقتصادی کشور را مهمترین دغدغه‌های مردم بدانیم؛ اینک در یک جمع بندی ساده و بی‌طرفانه مشخص می شود نه به هیچ یک از دغدغه های مردم توجه شده است و نه کشور از بسیاری از مشکلات رهایی یافته است. در زمینه ناترازی‌های مختلف که خودتان بارها به آن اشاره و تاکیدکرده‌اید؛ نمی‌پردازیم. حال با نگاهی گذرا با همان ادبیات شما؛ خدا پیغمبری در کدام زمینه توانسته‌اید موفق و باری از دوش این مردم عزیز و صبور بردارید؟ 

در سیاست خارجی اگر رقیب شما نیز برگزیده می شد؛ جز حوادثی که برایمان رخ داد؛ چه حوادث دیگری اتفاق می افتاد؟ همین تحریم ها؛ جنگ ۱۲ روزه و... 

در دیگر حوزه ها نظیر داخلی حتی مردم امید به رفع فیلترینگ ها؛ آزادی زندانیان بی گناه سیاسی و رفع حصر داشتند. اما در این مقوله نیز هیچ گشایشی انجام نگرفت که برای نمونه چندی قبل در مراسم هفتم یک وکیل مردمی در مشهد حوادثی اتفاق افتاد و جمعی از فعالان مدنی دستگیر و زندانی شدند که باعث تاسف و ناراحتی بسیاری از مردم شده است.

در مقوله اقتصادی به نظر نیاز به توضیح و نمونه‌ای نیست. امروزه در زیر پوست شهر و در فضای مجازی مردم همدیگر را به نخریدن و تحریم مثلا لبنیات بخاطر قیمت سرسام آورش تشویق می کنند. باور کنید این چنین مواضعی از سوی مردم دورنمای خوبی برای دولت شما ندارد. سکوت شما در خصوص گرانی ها؛ تورم؛ صعود دلار و...با هیچ توجیحی پذیرفتنی نیست.

این ‌سخنرانی‌های تکراری‌تان نظیر اینکه هرکه می تواند کاری انجام دهد؛ بفرماید و این نوع سخنان باور کنید باعث نگاه منفی مردم به شما می‌شود. اگر بخواهیم همه مشکلات مردم و بقول شما ناترازی ها را ردیف کنیم؛ می‌توان از آن کتابی منتشر نمود. امروزه بسیاری از منتقدین شما کسانی هستند که حامی شما در همان انتخابات ریاست جمهوری بودند. اینان در مقابل بسیاری از پاسخ های مردم هیچ پاسخی ندارند و شرمنده مردمی هستند که آنان را به رای دادن به شما تشویق نمودند. باور کنید تا چشم به هم بگذارید دوران ریاست جمهوری تان به پایان می رسد.

واقعا جناب پزشکیان چه پاسخی برای مردم دارید؟ خصوصا به حامیانتان؟