به گزارش حکایت گیلان | رسیدن بحران آب به گیلان، پربارش‌ترین استان کشور، نشانه‌ای جدی از شکست الگوی مدیریت آب در ایران است. کاهش ذخیره سد سفیدرود تنها نتیجه یک سال کم‌بارش نیست؛ محصول سال‌ها بی‌توجهی به مدیریت یکپارچه حوضه آبریزی است که بیش از ۱۰ استان را دربرمی‌گیرد. 

به نقل از هفت صبح،در این حوضه، هر استان برداشت خود را حق مسلم می‌داند و پایین‌دست، یعنی گیلان، سهم بحران را می‌پردازد؛ آن هم در شرایطی که تغییر اقلیم، بارش‌ها را ناپایدار و پیش‌بینی‌ناپذیر کرده است.

کارشناسان محیط‌زیست هشدار می‌دهند آنچه امروز در سفیدرود می‌بینیم، انباشت تصمیم‌های غلط است: سدسازی‌های متعدد، توسعه بی‌ضابطه کشاورزی در بالادست، برداشت‌های خارج از آمار با موتورپمپ‌ها و نادیده‌گرفتن ظرفیت واقعی منابع آب. 

هم‌زمان، کیفیت آب سد نیز افت کرده و زه‌آب‌های آلوده باغ‌ها و مزارع بالادست، ذخیره‌ای کم‌حجم و کم‌کیفیت پشت سد بر جا گذاشته‌اند. نتیجه، منبعی است که نه از نظر کمیت قابل اتکاست و نه از نظر کیفیت.

حال که تنش آبی به استان گیلان هم رسیده است و دیگر نمی‌توان با حذف حقابه‌های زیست محیطی تقاضای روز افزون آب را پاسخ گفت، آیا کارگروه‌های سازگاری با کم آبی از حالت تزئینی خارج شده و به‌عنوان برنامه جدی مورد توجه مسئولان قرار خواهند گرفت؟