اختصاصی حکایت گیلان | اسحاق راستی (دبیر سرویس سیاسی):  ۱۶ آذر  در تاریخ کشورمان بنام روز دانشجو نامگذاری شده است.

روزی که در آن سه دانشجو به نام های مصطفی بزرگ نیا ؛ احمد قندچی و شریعت رضوی در مبارزه با ظلم و دیکتاتوری به شهادت رسیدند.

به گواه تاریخ از همان اولین روزهای تاسیس دانشگاه در ایران؛ این محل صرفا مکانی برای آموزش نبوده و درکنار علم  ؛ در برابر ظلم و دیکتاتوری نیز ایستادند. 

برای نمونه اعتراضات دانشجویان مبارز پس از شهریور ۱۳۲۰ تا حضور در جنبش ملی شدن نفت و تا روزهای منتهی ۱۶ آذر سال ۱۳۳۲ و پیروزی انقلاب گوشه ای از مبارزات اینان بوده است.

پس از انقلاب و حوادثی که متعاقب آن از سوی گروه های مختلف در سطح دانشگاه بوقوع پیوست؛ حاکمیت شرایطی را مساعد دید که  دانشگاه را بنام انقلاب فرهنگی چند سالی تعطیل نماید.

از طرفی  انقلاب فرهنگی مستمسکی شد که برخی ها بکوشند در دانشگاه فقط یک جریان ویک صدا وجود داشته باشد؛  اما پس از مدتی از دل همان جریان سیاسی ؛تشکل هایی بنام دفتر تحکیم وحدت ؛ سازمان ادوار و حتی انجمن های اسلامی دانشجویان بوجود آمد  که  صداهای مختلفی را در دانشگاه ها بوجود آوردند .

همین جریان های دانشجویی مختلف بودند که در جنبش دوم خرداد ۷۶ و  در ۱۸ تیر ۷۸و..... مقابل نیروهای اقتدارگرا مقاومت نمودند ودر این راه هزینه های زیادی هم دادند .

همین صف های بهم تنیده دانشجویان بودند که در سال‌های گذشته در مقابل اخراج اساتید و دانشجویان و تعلیق آنان و همچنین  امنیتی کردن فضای دانشگاه مقابله واز پا ننشستند. 

ویا  در اعتراض های سال های ۹۷؛ ۹۸ و.......با مردم در یک سو بودند.

لازم به یادآوری است با اینکه برخی برخوردهای امنیتی و تند با دانشجویان در برخی مواقع باعث افول حرکت دانشجویی شد ؛ اما این فراز و فرودها باعث نشد که مخالفان آزادی بتوانند این حرکت اصیل دانشجویی را به سکوت وانفعال بکشند. 

به همین  جنبش دانشجویی  همیشه در کشورمان  نقش اساسی در تحولات جامعه دارد.