اختصاصی حکایت گیلان | موریس باقری (دبیر سرویس محیط زیست): طی سه روز گذشته، گروهی از فعالان  حوزه های مختلف در لاهیجان یک کمپین گسترده و هماهنگ با هدف حفاظت از پرندگان مهاجر و حساس‌سازی جامعه نسبت به پیامدهای شکار غیرقانونی اجرا کردند. این کمپین با استفاده از پوسترهای پیام‌محور، هماهنگی شبکه‌ای میان گروه‌های مختلف و انتشار همزمان محتوا توانست بازتابی فراتر از سطح شهرستان داشته باشد.

با آغاز فصل زمستان، بسیاری از گونه‌های مهاجر به زیستگاه‌های لاهیجان پناه می‌آورند؛ دوره‌ای حساس که کوچک‌ترین آسیب می‌تواند جمعیت برخی گونه‌ها را در معرض انقراض قرار دهد. برای انتقال این پیام، فعالان محیط زیست از شعارها و متن‌هایی احساسی و هشداردهنده استفاده کردند، از جمله:

«در زمستان به مهمانی سرزمین شما می‌آییم، نه برای شکار شدن… این آخرین نسلِ بال‌هایی است که هنوز توان پرواز دارد.»

«نفس‌های طبیعت به شماره افتاده؛ ما را نکشید… نسل ما در آستانهٔ انقراض است.»

«آسمان خانه امن پرندگان است؛ هر پرنده‌ای که شکار می‌شود، تکه‌ای از زیبایی جهان خاموش می‌گردد.»

این پیام‌ها انتخاب شدند تا مخاطب نه‌فقط از منظر قانونی، بلکه از زاویه اخلاقی و احساسی نیز درگیر موضوع شود.

چون طرح با مشارکت گروه‌ها و رسانه های  مختلف محلی و مدنی اجرا شد، درج لوگوها یکی از چالش‌های اصلی بود.

نسخه‌های مختلف با چیدمان متفاوت طراحی شد،

اندازه و موقعیت لوگوها بارها تغییر کرد تا پوستر شلوغ و غیرحرفه‌ای نشود،

نظم بصری رعایت شد تا هویت هر گروه مشخص باشد.

فعالان محیط زیست برای همراه کردن رسانه‌های محلی، گروه‌های ورزشی، انجمن‌های فرهنگی و دیگر کنشگران محلی، نیاز به گفت‌وگو، توضیح اهداف و تبیین اهمیت موضوع داشتند. برخی در ابتدا تردید داشتند اما با روشن شدن پیام‌ها، به کمپین پیوستند.

انتشار همزمان محتوا هسته اصلی موفقیت کمپین بود؛ اما هماهنگ کردن ده‌ها گروه با برنامه‌های کاری متفاوت، کار ساده‌ای نبود.

برای اجرای این بخش:

بارها تماس‌ها و پیام‌های یادآوری انجام شد،

نسخه نهایی محتوا دقیقاً پیش از زمان انتشار برای همه ارسال شد،

چند مورد تأخیر رخ داد که با مدیریت لحظه‌ای حل شد.

در نهایت، انتشار همزمان باعث ایجاد موج رسانه‌ای قابل‌توجهی در سطح منطقه شد.

محتوا پس از انتشار، نه‌تنها در لاهیجان بلکه در شهرهای دیگر گیلان و حتی برخی استان‌ها بازنشر شد. کاربران فضای مجازی به‌صورت خودجوش به انتشار پوسترها پرداختند.

کمپین ثابت کرد که با یک مدل مشارکتی می‌توان در مدت کوتاه، موجی گسترده از اقدام اجتماعی ایجاد کرد؛ بدون آنکه ساختار رسمی یا اداری دخیل  کرد.

کمپین سه‌روزه «نه به شکار» نمونه‌ای موفق از یک اقدام شهری و مدنی بود که با اتکا بر:

طراحی دقیق و حرفه‌ای محتوا

هماهنگی گسترده میان گروه‌های داوطلب

انتشار همزمان و هدفمند

توانست اثرگذاری اجتماعی ایجاد کند.

این تجربه مشارکتی مدنی بیانگر وجود ظرفیت های اثربخش در آگاهی بخشی عمومی می باشد که می تواند در زمینه های دیگر محیط زیستی نیز بکار گرفته شود