پنجشنبه, 28 تیر 1403
پنجشنبه, 28 تیر 1403

به گزارش حکایت گیلان | محمد رضا تاجیک : رقابت های سیاسی در ایران امروز نوعی سیاست زدگی مفرط و ناهنجار هستند.

بازیگران و رقابت پیشگان عرصه سیاست؛ نه چندان طالب قاعده مند کردن رفتار و کردار خود؛ نه راغب تعریف جغرافیای مشترک سیاسی؛خطوط قرمز؛خطوط نارنجی؛ ونه پذیرای به رسمیت شناختن (دوژوره و یا دوفاکتو) یکدیگرند. در شرایطی این چنین؛ پرسشنامه های دیر آشنامجال خودنمایی و بازنمایی پیدا می کنندکه: آیا جامعه ایرانی؛ اساسا ؛استعداد برتابیدن رقابت سیاسی سالم و قاعده مند را داراست؟ آیا فرهنگ سیاسی ما؛ حامل دقایق و هنجارهای مترتب بربازی رقابت مسالمت آمیز حزبی است؟

آیا امتزاج سیاست و ایدئولوژی در این مرز و بوم ؛نوعی انسداد و عصبیت را جایگزین عقلانیت درپهنه کنش و واکنش های سیاسی نکرده است.

آیا فرهنگ عمومی قانون گریز؛ استبدادگرا؛فردگرا؛کلام محور؛خودی ودگرساز؛ قداست پرور و.......نبوده است.

تا چه حد میزان سرگشتگی قواعد ناظر بر بازی های سیاسی در نزد بازیگران جمعی سیاسی ما؛به گم گشتگی رفتار سیاسی دمکراتیک در جامعه ایرانی یاری رسانده است؟

تاچه میزان بستر اجتماعی سیاسی و نیز فرهنگی جامعه ما؛مستعد تقریرگزاره های جدی پیرامون تحزب و تکثر سیاسی و رقابت سیاسی بوده و هست؟

به بیان دیگر آیا کردارهای تاریخی سازمان یافته ای فراسوی تشکل های گفتمانی سیاسی در جامعه یک سده گذشته ما وجود داشته اند که به گفتمان های سیاسی معنی بخشند و بدانان منزلت و شانی جدی ارزانی دارند؟

آیا اساسا روحیه ایرانی و فرهنگ سیاسی ایرانی؛ رفتار و اندر کنش های تشکیلاتی و حزبی (کنش های جدی سیاسی) را برمی تابند؟

و بالاخره ؛ در این شرایط گذار تاریخی؛ چه باید کرد و چه نباید کرد؟.................

به بهانه مقدمه این کتاب محمدرضا تاجیک

همرسانی کنید:

طراحی و پیاده سازی توسط: بیدسان