شنبه, 30 تیر 1403
شنبه, 30 تیر 1403

حکایت گیلان | لیلا میربد:

هفتم تیر ماه سلوان مومیکا مهاجر عراقی اقدام به سوزاندن قرآن در برابر مسجد استکهلم پایتخت سوئد نمود. اقدامی که از قرن‌ها قبل به عنوان عملی ستیزه جویانه، در خلال وقوع جنگ ها و نیز جریان های تفتیش عقاید شناخته شده است. گذشته از اندیشه‌های افراطی گرانه مومیکا و نیز اقدامات گذشته وی که در شمار جنایت جنگی به حساب می‌آمده است، عمل او بار دیگر این سوال را مطرح می‌کند که صرف داشتن مجوز پلیس با استناد به حق آزادی بیان، چنین اقداماتی تا چه اندازه قابل توجیه است. در اقدامی متقابل نیز احمد علوش با کسب مجوز پلیس اعلام نمود که ۱۵ جولای تورات و انجیل را به آتش خواهد کشید، اما در نزدیکی سفارت اسرائیل اعلام نمود: هدفم این بود تا نشان دهم آزادی بیان باید محدودیت داشته باشد، ما باید به یکدیگر و ادیان هم احترام بگذاریم وگرنه جنگ به پا می‌شود. اما نهایتاً این اقدام توسط مهدی زمان در مقابل سفارت اسرائیل در کپنهاگ دانمارک به همراه سوزاندن پرچم این کشور انجام شد. اعضای یک گروه راست‌افراطی که خود را «Danske Patrioter»یا میهن‌پرستان دانمارک نامیده اند نیز روز 21 جولای مقابل سفارت عراق در پایتخت دانمارک، پرچم‌هایی ضداسلامی حمل کرده و شعارهای توهین‌آمیزی علیه اسلام سرداده اند و این اقدامات به اقدامات متقابل و پرچم سوزی های متعدد دیگر در سراسر جهان انجامید.

آزادی بیان به عنوان یک حق ذاتی انسانی که در اسناد جهانی حقوق بشر مانند اعلامیه جهانی و میثاق حقوق مدنی و سیاسی و نیز بسیاری دیگر از اسناد منطقه‌ای و خاص حقوق بشر درج شده است، به عنوان یک حق منفی که تحقق آن مستلزم عدم دخالت دولت‌ها می باشد، گاهی با تفاسیر متفاوت توسط قوانین داخلی دولت‌ها راه را برای نقض سایر حقوق بشر هموار می‌کند. شایان ذکر است بیان در این گفتمان، موسع از سخن است و گفتن شامل آثار هنری و هر وسیله و اقدامی است که نشان دهنده ادراکات یافته‌ها و دیدگاه فرد باشد.

دو رویکرد متفاوت در این حوزه وجود دارد؛ برخی معتقدند حق آزادی بیان مطلق است چون لازمه دموکراسی و مانع سانسور است و طبعاً این حق برای طرف مقابل مخالف هم وجود دارد. در اندیشه راستگرایان افراطی از جمله راسموس پالودان هلندی که خود در گذشته دست به قرآن سوزی زد نیز این اندیشه مورد تاکید قرار گرفته است. نظر دوم معتقد به مقید بودن این حق است، آزادی بیان تا آنجا محترم است که به آزادی‌های دیگران لطمه وارد نکند، باعث اضرار به دیگران و توهین به حیثیت آنان نگردد، امنیت ملی را به خاطره نیافکند و سبب ساز تبلیغ جنگ، خصومت مذهبی و نژادی و نفرت پراکنی نگردد. البته محدودیت ها باید توسط قانون و با توجه به اصول حقوق بشر تعیین گردد. به نظر می‌رسد چنین اقداماتی ثمری جز نفرت پراکنی، افراطی‌گری و ستیز میان ادیان ابراهیمی در اروپا نخواهد داشت. واکنش شدید کشورهای مسلمان و حتی تهدید به قطع روابط دیپلماتیک و نیز بیانیه دبیرکل سازمان ملل متحد در محکومیت و تقبیح این اقدام موهن، با هدف تاکید بر زیست در حال رفق و مدارا، مبارزه با افراطی‌گری و تحریک عملی و عمومی است. برای دولت سوئد نیز صدور چنین مجوزهایی، درخواست‌های فراوان جدید تلافی جویانه به پلیس، تیره شدن روابط دیپلماتیک با کشورهای مسلمان و نیز اختلال در روند عضویت او در ناتو را در پی خواهد داشت. سوزاندن کتاب، سوزاندن اندیشه، توهین به اعتقادات و آزادی‌های اساسی افراد معتقد و محوری برای راست گرایی افراطی، اسلام ستیزی، یهودی ستیزی و نهایتاً خصومت در جوامع اروپایی است. کار تا جایی بالا گرفت که روز گذشته دولت سوئد اعلام نمود مواردی که منجر به توهین به ادیان و فرهنگ یا مخل امینت ملی باشد را بر نمی تابد و برای چنین اقداماتی مجوز صادر نخواهد کرد. دولت دانمارک نیز موضع قانونی مشابهی را اتخاد نموده است. همچنین پلیس سوئد در مجوز اقامت سلوان مومیکا، مهاجر عراقی عامل قرآن سوزی تجدید نظر خواهد کرد

همرسانی کنید:

نظر شما:

security code

طراحی و پیاده سازی توسط: بیدسان